علاقه، کار خودش را کرد. آن هم در یک صبح زمستانی وقتی برای نخستین بار درون "کاک پیت" (کابین خلبان) به عنوان مهندس پرواز نشست. در جایگاه نخستین زنی که در ایران لقب مهندس پرواز را از آن خود کرده است.
پرواز با هواپیما، نقطه شروع، لحظه ای فراموش نشدنی و به ثمر نشستن یک آرزو! پرواز با هواپیما شوقی به شیرینی رویاهای بچگی، به دلچسبی به هوا فرستادن بادبادکهای رنگی و به همراه آن پریدن و پر کشیدن تا اوج آسمان است. امری که " فهیمه احمدی" بالاخره آن را تجربه کرد. او 27 سال بیشتر ندارد. او در زمینه های هوانوردی، رشته مهندسی پرواز و دوره های زمینی خلبانی و دیسپچری آموزشهای لازم را دیده است و دارای تجربه پرواز با چتر (پاراگلایدر) و گلایدراست. کسی که امروز در جایگاه تنها مهندس پرواز زن در جهان، نبض زندگی صدها مسافر را در میان دستانش می‌گیرد و آنها را به سلامت به مقصد می‌رساند درباره خودش این چنین می‌گوید: " ذاتا اهل هیجان هستم و پرواز را از کودکی دوست داشتم؛ شاید هم یک جورایی عاشقش بودم! بادبادکهای رنگی درست می‌کردم و به هوا می فرستادم. انگار درست کردن بادبادک، بهانه ای بود تا لذت پرواز را از نزدیک لمس کنم..."